Maisäß-landschap & Montafonerhaus

Wie in het Montafon wandelt, loopt voortdurend door cultuurlandschap. De Maisäß-nederzettingen – groepjes kleine hutten en stallen op gerooide weiden tussen ongeveer 1.200 en 1.600 m, onder de boomgrens – zijn de middelste trap van de drietrapslandbouw: in mei trok het gezin met het vee van de boerderij in het dal omhoog, in de zomer verder naar de alp boven het bos, in het najaar terug naar de Maisäß om te hooien en pas dan het dal in. De term is in Vorarlberg sinds 1380 gedocumenteerd. Na 1945 verloor deze bedrijfsvorm haar betekenis, veel hutten werden weekendhuizen – maar het Bundesdenkmalamt heeft vanaf 2000 in de „Maisäßinventar Montafon” elke hut opgenomen, negen delen dik. Het bekendste voorbeeld ligt direct boven ons huis: Garfrescha op ongeveer 1.500 m, in de zomer bereikbaar via tolweg of de Garfrescha-Bahn, in de winter midden in het skigebied. In het dal bepaalt het Montafonerhaus het beeld: vooraan wit gepleisterde steen voor keuken en gang, achteraan donkere houten blokwanden, een flauw schindeldak met een helling van 23 tot 25 graden, binnen de woonkamer met tegelkachel en de achthoekige Montafoner tafel met leisteenplaat.

Het best legt het themapad „Luaga, Losna und Stuna” in Gortipohl dit uit: 3 km, ongeveer 1½ uur, vijf stations vanaf de Nikolauskerk, 1,8 km van ons huis. Op de alpen proeft u Sura Kees, de magere Montafoner zure kaas waarvan de productie hier sinds 1240 gedocumenteerd is.

Stand: 13-09-2026